
به گزارش خبرنگار تابناک در استان کردستان، در حالی که جامعه هنری کردستان هنوز در سوگ درگذشت «چیمن ناصری»، هنرمند شناختهشده سنندجی مشهور به «دایه مینا» به سر میبرد، حاشیهای تازه پیرامون مراسم خاکسپاری وی، واکنشهای گستردهای را به دنبال داشته است. بر اساس گفتههای نزدیکان و فعالان فرهنگی، هیئت امنای قطعه هنرمندان بهشت محمدی سنندج با دفن این هنرمند در قطعه هنرمندان مخالفت کرده و دلیل این تصمیم را نداشتن رزومه و آثار ثبتشده به نام وی عنوان کرده است.
این تصمیم در حالی اتخاذ شده که بسیاری از شهروندان و فعالان فرهنگی، «چیمن ناصری» را از چهرههای شناختهشده هنر کردستان میدانند. او سالها پیش از راهاندازی شبکه استانی کردستان در عرصه هنر فعالیت داشت و پس از آغاز به کار این شبکه نیز در مجموعههای تلویزیونی و آثار نمایشی متعددی از جمله «روزهای خوش زندگی»، «مهینهتی» و «کالک تورش» ایفای نقش کرده بود.
منتقدان این تصمیم بر این باور هستند که اگر معیار حضور در قطعه هنرمندان صرفاً بر اساس مستندات اداری یا آثار ثبتشده باشد، بسیاری از هنرمندان نسلهای گذشته که در دورهای فعالیت کردهاند که ثبت و آرشیو آثار به شکل امروزی رایج نبوده، از حقوق معنوی خود محروم خواهند شد. به باور آنان، تأثیرگذاری فرهنگی، سابقه فعالیت و جایگاه اجتماعی یک هنرمند نیز باید در چنین تصمیمهایی مورد توجه قرار گیرد.
از سوی دیگر، این اتفاق بار دیگر بحث قدیمی درباره نحوه مدیریت قطعه هنرمندان سنندج را زنده کرده است. فعالان هنری میگویند نبود معیارهای شفاف و اعلامنشده بودن ضوابط پذیرش هنرمندان، زمینه را برای برداشتهای سلیقهای فراهم کرده و هر از گاهی موجب بروز اختلاف و نارضایتی در جامعه فرهنگی میشود. آنان تأکید دارند که شأن و منزلت هنرمندان نباید پس از درگذشت، محل مناقشه و اختلاف نظر قرار گیرد.
نکته قابل تأمل آن است که هیئت امنای قطعه هنرمندان، یک تشکل مردمی متشکل از هنرمندان شهر سنندج است و زیرمجموعه هیچ دستگاه دولتی محسوب نمیشود. با این حال، منتقدان معتقدند همین جایگاه مستقل، مسئولیت این مجموعه را برای تدوین ضوابط روشن، پاسخگویی به افکار عمومی و جلوگیری از تصمیمهای بحثبرانگیز دوچندان میکند.
در شرایطی که جامعه هنری کردستان یکی از سرمایههای فرهنگی این استان به شمار میرود، انتظار میرود متولیان قطعه هنرمندان با بازنگری در سازوکارهای موجود، معیارهای شفاف و قابل دفاعی برای تعیین صلاحیت هنرمندان تدوین کنند تا از تکرار حاشیههایی که میتواند به احساس بیعدالتی در میان هنرمندان و خانوادههای آنان دامن بزند، جلوگیری شود. ماجرای «دایه مینا» اکنون به پرسشی جدی در میان اهالی فرهنگ تبدیل شده است؛ اینکه چه کسی و بر اساس چه شاخصهایی تعیین میکند که یک هنرمند، شایسته آرام گرفتن در قطعه هنرمندان هست یا نیست؟
انتهای پیام/